BEN YOKUM, BENİ KARIŞTIRMAYIN


Odalar dolusu kitap
bunca basılı kağıt
Akıl ve selüloz karışımı 
hamurdan yoğrulmuş kafalarınız; 
Mezarlarınıza kapanmış konuşuyorsunuz.
Vıdı vıdı vıdı konuşacaksınız
Melekler perçemlerinizden tutuncaya kadar
Kurtların, böceklerin çeneleriyle...

Ben yokum, beni karıştırmayın;
Kulaklarımı balçıkla sıvadım ben,
-Yukarıdakiler de-
dualarınıza, aminlerinize...

Vıdı vıdı vıdı vıdı...
Bunca sözü nereden buluyorsunuz?
Ne kadar çok şey istiyorsunuz,
Ne kadar çok şey biliyorsunuz,
Mezar taşlarından, kitabelerden çok...

Ayıp, ayıp!...
Tanrı konuşmak için
sizin susmanızı bekliyor.

Cahit Koytak